Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος ΠΟΠ Άνοιγμα PDF

The post Νέα και Ανακοινώσεις appeared first on Michalakis Wines.

Την επίσημη ένταξη της Κρήτης στους «πολιτισμούς του κρασιού» σηματοδοτούν, στα μέσα της 3ης χιλιετίας, απανθρακωμένα γίγαρτα (κουκούτσια), κοτσάνια και φλούδες, που βρέθηκαν στο πρωτομινωικό οικισμό του Μύρτου, μέσα σε ένα μεγάλο κύπελλο και σε ένα πιθάρι. Στο τελευταίο μάλιστα φαίνεται ότι είχαν τοποθετηθεί για να συμβάλουν στη ζύμωση του μούστου.
Ανάλογη διασύνδεση πιστοποιείται και μέσα από τις αιγιακές επιγραφικές μαρτυρίες της 2ης χιλιετίας, στις οποίες οι αναφορές στο κρασί είναι πολύ συχνές, όπου αποδίδεται από τους Μυκηναίους με την ελληνική λέξη woinos. Εμφανίζεται όμως συχνότερα με την ιδεογραφική του μορφή στα Κρητικά ιερογλυφικά, την γραμμική Α και την γραμμική Β, σε πινακίδες και σφραγίσματα, παρά σε μινωικά πήλινα αγγεία τα οποία προφανώς το περιείχαν.

Την παραγωγή κρασιού αποδεικνύει επίσης το πέτρινο πατητήρι στο Βαθύπετρο, μια Μινωική βίλα η οποία βρίσκεται ανάμεσα στο «Κτήμα Εμμανουήλ Μιχαλάκη» και στις Αρχάνες, το οποίο χρονολογείται γύρω στο 1600 π.Χ. Εκτός από το πατητήρι, οι αρχαιολογικές έρευνες έφεραν στην επιφάνεια οινοποιητικές εγκαταστάσεις και χώρους αποθήκευσης του κρασιού, στους οποίους υπήρχαν πήλινα αγγεία που χρησιμοποιούνταν για την φύλαξή του.

Κατά την διάρκεια του Μινωικού πολιτισμού η παραγωγή κρασιού κατείχε σπουδαίο ρόλο και η Κρήτη ήταν μια από τις κυριότερες οινοπαραγωγικές περιοχές της εποχής εκείνης. Αμφορείς με γλυκόπιοτο κρασί έφταναν με τα Μινωικά καράβια σε όλο τον κόσμο της Μεσογείου, από τα νησιά του Αιγαίου, μέχρι την Αίγυπτο και Λίβανο.
Το κρητικό κρασί γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση κατά την διάρκεια των ρωμαϊκών χρόνων με το περίφημο κρητικό passum. Την εποχή αυτή υπήρχαν πολλά εργαστήρια κεραμικής στο νησί, των οποίων η κυριότερη απασχόληση ήταν η κατασκευή πήλινων αγγείων για την μεταφορά του κρασιού. Μέρη των αγγείων αυτών έχουν βρεθεί σε διάφορες πόλεις στις ακτές της Μεσογείου, αποδεικνύοντας τις εξαγωγικές δραστηριότητες των Κρητών.

Η άποψη ότι η Κρήτη βρισκόταν σε καλή οικονομική κατάσταση, κατά την πρώτη χριστιανική περίοδο, συμπεραίνεται από τη ρήση του Άραβα κατακτητή Abu-Hafs Omar, πού την χαρακτήρισε σαν γη, στην οποία έρεε μέλι και γάλα. Η συνεχιζόμενη απασχόληση των κατοίκων με την αμπελοκαλλιέργεια και την οινοποίηση, συνεχίζεται και στην εποχή του Βυζαντίου.
Στα 1271, μόνο ένας συμβολαιογράφος, ο Pietro Scardon, στους 8 πρώτους μήνες κατέγραψε αγοραπωλησίες κρασιού της τάξεως των 6800 μιστάτων, περισσότερο δηλαδή από 68000 οκάδες. Το κρητικό κρασί δε, είχε πολύ μεγαλύτερες τιμές από τα άλλα κρασιά της Ρωμανίας σε αναλογία 1:1,6 (Br. Imhaus).

Ο αναγνώστης των περιηγητικών κειμένων που αναφέρονται στην Κρήτη, έχει μερικές φορές την εντύπωση ότι οι ταξιδιώτες που επισκέφθηκαν την Κρήτη, παράλληλα με την επιθυμία τους να γνωρίσουν το νησί, τους ανθρώπους, τα μνημεία, την χλωρίδα και την πανίδα του, είχαν τον διακαή πόθο να δοκιμάσουν στον τόπο του, το φημισμένο κρητικό κρασί και ειδικότερα την περίφημη κρητική μαλβαζία.
O Felix Faber (1483), o Jean Palerne (1585), o Villamont (1600), και άλλοι πολλοί κάνουν εκτενείς αναφορές σχετικά με την αξία των κρητικών κρασιών. Στα 1590 ο Γερμανός Sommers γράφει χαρακτηριστικά: «το νησί φημίζεται για το εμπόριο των κρασιών του και του μελιού. Το λιάτικο κρασί αγοράζεται 3 κορώνες το βαρέλι και ο μαλβουαζίας 18. Το καλύτερο μοσχάτο είναι το Ρεθυμνιώτικο. Αλλά ο καλύτερος μαλβουαζίας και το καλύτερο λιάτικο βγαίνουν από την περιοχή του Χάνδακος» (Χάνδαξ είναι το Ηράκλειο και Malvesin είναι το σημερινό Μαλεβίζι, επαρχία του νομού Ηρακλείου).
Από τότε μέχρι σήμερα, οι Κρήτες δεν έπαψαν να φροντίζουν με την ίδια προσήλωση τ’ αμπέλια τους και το κρασί τους. Το κλίμα και η γη της Κρήτης ήταν πάντα ο ιδανικός σύμμαχος. Οι δροσεροί άνεμοι του Αιγαίου στο Βορρά, η οροσειρά του Ψηλορείτη στο Νότο, που συγκρατεί τους θερμούς ανέμους από την Αφρική, η εύφορη γη και οι εκλεκτές ποικιλίες, έδιναν πάντα στους Κρητικούς αμπελώνες την ξεχωριστή εκείνη προσωπικότητα που χαρακτηρίζει το Κρητικό κρασί.

The post Κρασί & Κρήτη appeared first on Michalakis Wines.

Εμείς στο Κτήμα Μιχαλάκη, προσπαθούμε με όλες μας τις δυνάμεις να συνεισφέρουμε στη συνέχεια αυτού του πολιτισμού. Με πρωτοποριακές καινοτομίες, πάντα με σεβασμό στη Μητέρα φύση και στις ιδιαιτερότητες του εδάφους και του μικροκλίματος της περιοχής μας, καλλιεργούμε στους αμπελώνες μας 14 ποικιλίες σταφυλιών, οι περισσότερες από τις οποίες είναι σπάνιες και μοναδικές.

Βηλάνα

Η Βηλάνα είναι μια παλιά λευκή οινοποιήσιμη ποικιλία σταφυλιών με μακρά οινική ιστορία και ενδιαφέρον αρωματικό δυναμικό,  η οποία καλλιεργείτο αποκλειστικά στους αμπελώνες της ανατολικής Κρήτης με το Ηράκλειο να αποτελεί το κύριο κέντρο καλλιέργειας της. Είναι ζωηρή έως πολύ ζωηρή και παραγωγική, μεσοπρώιμης εκβλάστησης και μεσοπρώιμης ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μέτρια έως μεγάλη, κωνικού σχήματος, μέτρια πυκνή έως πυκνή. Ο ποδίσκος είναι μικρός προς μέτριος, πράσινος με δύσκολη αποκόλληση. Η ράγα είναι μέτρια σε μέγεθος, σφαιρική, με εύκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο,  σχεδόν λεπτό φλοιό, κίτρινη έως κιτρινόλευκη, ελαφρώς τραγανή, γλυκιά, με χυμώδη πολτό και διάφανη σάρκα.

Βιδιανό

Το Βιδιανό είναι μια δυναμική λευκή γηγενής ποικιλία αμπέλου η οποία καλλιεργούταν σε αποκλειστικότητα στην Κρήτη. Σήμερα δικαίως θεωρείται η ευγενέστερη μεταξύ των λευκών οινοποιήσιμων ποικιλιών του κρητικού αμπελώνα. Πρόκειται για μια δυναμική ποικιλία με μέτρια και σχετικά ασταθή παραγωγικότητα μεσοπρώιμης εκβλάστησης και μεσοπρώιμης ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μέτρια έως μεγάλη, κυλινδρικού ή κυλινδροκωνικού σχήματος, πυκνή έως μέτρια πυκνή.  Ο ποδίσκος είναι μικρός προς μέτριος, πράσινος και ξυλοποιημένος στο σημείο πρόσφυσης στο βλαστό με δύσκολη αποκόλληση.  Η ράγα είναι μικρή έως μέτρια σε μέγεθος, έχει σχήμα ακτινοειδές έως ελλειπτικό, με δύσκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο, φλοιό μέτρια λεπτό, κίτρινο χρυσαφί χρώματος, ελαφρώς τραγανή, με άχρωμη σάρκα.  Είναι χυμώδης και πολύ γλυκιά με λεπτά αρώματα.

Δαφνί

Το Δαφνί είναι μια λευκή ποικιλία η οποία καλλιεργούταν αποκλειστικά στην Κρήτη. Είναι ζωηρή έως πολύ ζωηρή και παραγωγική ποικιλία, πρώιμης εκβλάστησης και μεσοόψιμης έως όψιμης εποχής ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μεγάλη έως πολύ μεγάλη, κωνικού σχήματος, συχνά πτερυγωτή ή διπλή, μέτριας πυκνότητας έως αρκετά αραιόρραγη. Ο ποδίσκος είναι μέτριος προς μεγάλος, μακρύς, πράσινος, αρκετά ξυλοποιημένος, συχνά με έλικες και εύκολη αποκόλληση. Η ράγα είναι μέτρια έως μεγάλη, σφαιρική έως ωοειδής, με εύκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο, μετρίου πάχους φλοιό, πράσινη έως κιτρινοπράσινη, ελαφρώς τραγανή, με χυμώδη πολτό και άχρωμη σάρκα. Είναι αρκετά γλυκιά, με λεπτό αλλά χαρακτηριστικό άρωμα παρόμοιο με αυτό της δάφνης.

Κοτσιφάλι

Το Κοτσιφάλι θεωρείται η πιο σημαντική και η πιο γνωστή ερυθρή ποικιλία του κρητικού αμπελώνα.  Καλλιεργείτο κυρίως στην κεντρική ανατολική Κρήτη για πολλά χρόνια. Είναι ποικιλία ζωηρή και πολύ παραγωγική, μεσο-όψιμης εκβλάστησης και μεσοπρώιμης ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μέτριου μεγέθους, κωνική έως κυλινδροκωνική, και πυκνή.  Ο ποδίσκος είναι κοντός, παχύς, πράσινος, αρκετά ξυλοποιημένος, με δύσκολη αποκόλληση.  Η ράγα είναι μικρή έως μέτρια, ελλειπτική, με εύκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο, μέτρια λεπτό φλοιό, κόκκινο-βιολετί χρώματος, ελαφρώς τραγανή, με χυμώδη πολτό και άχρωμη σάρκα.  Είναι πολύ γλυκιά, έως ελαφρώς υπόξινη.

Μανδηλάρι

Το Μανδηλάρι είναι μια από τις παλαιότερες ποικιλίες του κρητικού αμπελώνα, έχει πολυκλωνική σύνθεση και είναι μια από τις πλέον βαθύχρωμες ερυθρές ελληνικές ποικιλίες με στιβαρές ταννίνες. Είναι φυτό εύρωστο, μεγάλης ζωηρότητας, παραγωγικό, όψιμης εκβλάστησης και ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μέτρια έως μεγάλη, κυλινδροκωνική, συχνά πτερωτή, πυκνή έως πολύ πυκνή.  Ο ποδίσκος είναι πολύ κοντός, παχύς, πράσινο-τριανταφυλλί χρώματος, ξυλοποιημένος και δύσκολα αποσπώμενος.  Η ράγα είναι μέτρια έως μεγάλη σε μέγεθος, σφαιρική έως ωοειδής, με δύσκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο, με μέτριου πάχους φλοιό, με κυανομέλανο χρωματισμό, ελαφρώς τραγανή, με μέτρια χυμώδη πολτό και διάφανη σάρκα.  Είναι γλυκιά έως ελαφρά υπόξινη.

Μοσχάτο Σπίνας

Το Μοσχάτο Σπίνας είναι μια από τις πιο σημαντικές ποικιλίες της Κρήτης και είναι κλώνος της αρχαίας ποικιλίας Μοσχάτο Λευκό ανατολικής προέλευσης και παγκόσμιας καλλιέργειας.  Λέγεται ότι μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη δυτική και αργότερα στην ανατολική Κρήτη είτε από πρόσφυγες από τη Σάμο τον 6ο αιώνα. π.Χ., είτε αργότερα από μεταγενέστερους Έλληνες εποίκους από τη Μικρά Ασία. Πρόκειται για μια πολύ ζωηρή και παραγωγική ποικιλία πρώιμης εκβλάστησης και πρώιμης ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μέτρια, κωνική και πυκνή.  Ο ποδίσκος είναι μικρός, πράσινος με δύσκολη αποκόλληση.  Η ράγα είναι μικρή έως μέτρια σε μέγεθος, σφαιρική, με εύκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο, σχεδόν λεπτό φλοιό, πράσινη έως κιτρινοπράσινη ανάλογα τη φυλλική μάζα και την υποστύλωση, ελαφρώς τραγανή, με χυμώδη πολτό, και διάφανη σάρκα.  Είναι γλυκιά, με έντονο άρωμα μόσχου.

Πλυτό

Το Πλυτό είναι μια παλιά γηγενής ποικιλία λευκών σταφυλιών που καλλιεργούταν αποκλειστικά στην Κρήτη. Πρόκειται για μια ποικιλία ζωηρή έως πολύ ζωηρή και πολύ, πρώιμης εκβλάστησης και πρώιμης ωρίμασης.

Η σταφυλή είναι μεγάλη, κυλινδροκωνική, πυκνή έως πολύ πυκνή. Ο ποδίσκος είναι πολύ κοντός, πράσινος, με δύσκολη αποκόλληση. Η ράγα είναι μέτρια προς μεγάλη, σφαιρική έως ωοειδής, με δύσκολη αποκόλληση από τον ποδίσκο, σχεδόν παχύ φλοιό,  κίτρινου έως χρυσοκίτρινου χρώματος με πρέκνες, ελαφρώς τραγανή, γλυκιά με πολύ χυμώδη πολτό και διάφανη σάρκα.

The post Κρητικές Ποικιλίες appeared first on Michalakis Wines.